در ایران، اعتراضها با خشونت سرکوب می شوند. معترضان اعدام می شوند. ربوده، زندانی و شکنجه می شوند. در چنین وضعی، جامعه ایرانیان خارج از کشور، نیروی محرک و پیش برنده قیام سراسری است. از لسآنجلس تا لندن، از تورنتو تا سیدنی، میلیونها ایرانی، دیگر نظارهگر خاموش نیستند. برای رسیدن به ایرانی آزاد تلاش می کنند. می کوشند صدای هم میهنان داخل کشور را به گوش جهان برسانند. صدایی که خواسته هایی روشن را فریاد می زند : سرنگونی جمهوری اسلامی، بازگشت شاهزاده رضا پهلوی به ایران، برگزاری انتخابات آزاد، تاسیس نهادهایی دموکراتیک متعهد به حفاظت از تمامیت ارضی ایران، متمرکز بر تدوین قانونی استوار بر حقوق بشر و معتقد به برابری همه شهروندان در برابر قانون
از تبعید تا طنین جهانی
جامعه دیاسپورا، به خواست خود خارج نشین نشد. این رژیم بود که با دهه ها اعدام مخالفان، تحمیل حجاب اجباری، سرکوب معترضان و غارت منابع کشور، خیلی از ایرانیان را به مهاجرت واداشت. ایرانیان پراکنده شدند. اما ساکت نماندند. در شبکههای اجتماعی، با نام خودشان یا با نامی مستعار، تولید محتوا کردند. توانستند تجمعها و اعتراض های سرکوبشده در ایران را به تیترهای بینالمللی تبدیل کنند. شهروندان ساکن ایران که با دلهره، روی شبکه های اجتماعی می نویسند، اکنون روایت های شان را از طریق خویشاوندان ساکن غرب، به گوش جهان می رسانند. امروز، سد به ظاهر غیر قابل عبور سانسور رژیم فرو ریخته است. عوامل سودجوی وابسته به رژیم، دیگر به هیچ وجه نمی توانند مدعی شوند که نماینده ایرانیانند.
اتحاد به جای تفرقه
جمهوری اسلامی، سابقه ای طولانی در تفرقهاندازی میان ایرانیان دارد. رژیم، اختلافات حل شدنی را بدل می کند به گسل هایی عمیق : پادشاهی خواه در برابر جمهوریخواه، سکولار در برابر مذهبی و اقوام در برابر اقوام.
این توطئه رژیم اما خنثی شد. ایرانیان، در تجمع های دهها هزار نفری، گرد هم آمدند. گویش های مختلف، اقوام ساکن چهار گوشه ایران، طبقات اجتماعی گوناگون و دیدگاه های سیاسی متفاوت، متحد زیر پرچم شیر و خورشید، در پاسخ به فراخوان های شاهزاده رضا پهلوی، خواسته های ایرانیان را به گوش جهان رساندند. این خواسته ها روشن اند : سرنگونی جمهوری اسلامی، بازگشت شاهزاده رضا پهلوی به ایران، برگزاری انتخابات آزاد، حفاظت از تمامیت ارضی ایران، جدایی دین از دولت، برابری شهروندان در برابر قانون.
قطب نمای دقیق شاهزاده رضا پهلوی
در همه گردهمایی های ایرانیان خارج از کشور، یک شعار قوی تر از شعارهای دیگر طنین انداز است : « جاوید شاه ! » این شعار را هیچ حزب یا دسته سیاسی نمی تواند به نفع خود مصادره کند.
شاهزاده رضا پهلوی همواره از آشتی ملی و حقوق بشر برای همه ایرانیان سخن میگوید. دیاسپورا، این پیام را از طریق ماهواره و کانالهای رمزگذاریشده به داخل ایران میرساند. این حسرت گذشته نیست. نگاهیست روشن و راهبردی برای غلبه بر رژیمی که از سال ۱۳۵۷ تا امروز، بر ستون های ترس تکیه زده تا قدرت خود را حفظ کند.
پاسخ آنی به پروپاگاندای رژیم
هر تلاش رژیم برای معرفی معترضان به عنوان عوامل خارجی با پاسخ سریع و دقیق دیاسپورا روبرو میشود. اخبار مربوط به اعدامها، سرکوب حقوق زنان و آزار اقلیتها، سریعتر از آنچه رژیم بتواند فکرش را بکند، در سراسر جهان پخش می شود. نتیجه اینکه، فشار جهانی بر جمهوری اسلامی پایدار باقی می ماند.
تا همین امروز، یعنی ژوئیه ۲۰۲۶، در این جنگ اطلاعاتی، دیاسپورا، چند دستاورد مهم داشته است :
قرار دادن سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در لیست سازمان های تروریستی
منزوی کردن اندک مدافعان باقیمانده رژیم
مستندسازی گروگانگیری های رژیم از ایرانیان دو تابعیتی و شهروندان غربی
تحریم کسبوکارها و فعالیت های شبه-فرهنگی وابسته به رژیم
اتحاد با گروههای واقعی حقوق بشری و فعالیت علیه گروهک های خطرناک و بی اعتباری مثل مجاهدین و نایاک.
راه پیش رو
دیاسپورای ایرانی در اتحادی بی مانند، وظیفه ای برای خود مقرر کرده است : مبارزه بی وقفه تا آزادی آخرین زندانی سیاسی، تا روزی که ایرانیان داخل کشور بتوانند بدون ترس سخن بگویند، تا آزادی ایران، تا بازگشت شاهزاده رضا پهلوی به میهن و تا برگزاری انتخابات آزاد در ایران.
زمانی رژیم تصور میکرد توانسته است بین ایرانیان داخل و خارج اختلاف بیاندازد. تصور می کرد، دیاسپورا به چیزی جز رسیدن به رفاه در غرب نمی اندیشد. اما حرکت شکوهمند دیاسپورا در تسخیر خیابانهای اروپا، آمریکا، استرالیا و کانادا، نشان داد که این تصور رژیم، چیزی نیست جز توهم. دیاسپورا، تا جایی که توانست برای آزادی ایران تلاش کرد. این تلاش ادامه دارد.
با رهبری شاهزاده رضا پهلوی و با شعار « جاوید شاه » به عنوان شعار وحدتبخش، دیاسپورا ثابت میکند که جغرافیا نمیتواند مخل اراده ملتی شود که مصمم است به آزادی برسد.
جمهوری اسلامی از این اتحاد، بیش از هر اعتراض منفردی هراس دارد. دیاسپورا، امروز متحد و پایبند به اصول است. آن صدای کم رمق دیروز، حالا یک همسرایی شکوهمند است. این همسرایی تا آزادی ایران ادامه خواهد داشت.